Tussen ervaringsdeskundigheid en mededogen. De verpleegkundigen van de laatste sanatoriumpatiënten in België, 1947-1986

Samenvatting

De introductie van antibiotica in 1947 transformeerde de behandeling van tuberculose en bracht bovendien een gestage leegloop van sanatoria met zich mee. Vrouwelijke patiënten kregen op dat moment de kans om een opleiding tot verpleegkundige te volgen binnen het sanatorium. Op deze manier werden ze een spilfiguur in de maandenlange sanatoriumbehandeling. Zo zagen ze toe op de inname van de antibiotica, maar stonden ze ook in voor het welzijn van de patiënt. De latere maatschappelijke stilte rond tuberculose maakte het voor deze verpleegkundigen echter uitdagend om dit verleden een plaats te geven.